Yeni Sonsuz Us
Sayfalar: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 -

Hile'i seriye

delete

Seriat dilinde ki "Hile'i seriye" "seriata uygun bir cozum bulmak" anlamina gelir ki bu usul Islam'in yararina olmak uzere baslangicindan itibaren her hususta etkili olmak uzere uygulana gelmistir. Bu da sunu ortaya cikarir
ki -Islam lehine bir sonuc elde etme bakimindan hile sozcugunun farkli anlamlarina aldiris edilmemistir. Bunun ilginc orneklerinden biri de "ogulluk" evlatliktir.

Muhammed Arap gelenegi olan "ogulluk" ("evlatlik") gelenegini farkli bir sekle sokmustur. Eski Arap geleneginde ogul edinilen ile ogulluk arasindaki iliski, ana-baba-ogul niteliginde iken bu gelenegi degistirmis ve Kur'an'a" Allah evlatliklarinizi... ogullariniz gibi tutmanizi mesru kilmamistir" seklide ayet koyarak bu tur iliskiye son vermistir (Ahzab 4-5). Fakat din adamina gore Islam kaynaklarindan naklen bidirdigine gore Muhammed, buna ragmen bazi kisilere "hile" usulu ile ogulluk (evlatlik) hakkini devam ettirmeleri olasiligini saglamistir. Orneklerden biri: Ebu Huzeyfe'dir ve Subeyte ve Sehle isimli iki kadinla evlidir. Bunlardan Subeyte Salim (Ibn-i Ma'kil) adinda Fars asilli birini kole edinir. Daha sonra koleyi azat etmekle kocasi Ebu Huzeyfe onu "evlat" (ogul) edinir. Bundan sonra bu kole Ebu Huzeyfe oglu Salim" diye cagirilir ve Huzeyfe ile karisinin varisi durumundadir. Ebu Huzeyfe onu, kendi kardesinin kizi olan Hind'i ile evlendirir.

Ancak Muhammed bu arap gelenegi olan ogulluklarin "ogul" olma durumuna son vermistir. Butun bunlara sebep kendisinin kendi ogullugu olan Zeyd'in karisina asik olup onunla evlenmek isteyisidir. Ve Kuran'a da su ayeti
koymustur:

4. Allah, bir adamin kendi (gögüs) boslugu içinde iki kalp kilmadi ve kendilerini annelerinize benzeterek yemin konusu yaptiginiz (ziharda bulundugunuz eslerinizi sizin anneleriniz yapmadi, evlatliklarinizi da sizin (öz)çocuklariniz saymadi. Bu, sizin (yalnizca) agzinizla söylemenizdir. Allah ise, hakki söyler ve (dogru olan) yola yöneltip-iletir.

5. Onlari (evlat edindiklerinizi) babalarina nisbet ederek çagirin; bu, Allah Katinda daha adildir. Eger babalarini bilmiyorsaniz artik onlar, dinde sizin kardesleriniz ve dostlarinizdir. Hata olarak yaptiklarinizda ise, sizin için bir sakinca (bir vebal) yoktur. Ancak kalplerinizin kasit gözeterek (taammüden)yaptiklarinizda vardir. Allah, bagislayandir, esirgeyendir.

(Ahzab 4-5)


Hile?

Ozkan -- 14.02.2007 - 21:45

Yazıyı özetlersek;

1. Allah öz olmayan, evlatlık edinilmiş olan evlatlıkları öz evlatlar gibi tutulmasını men etmiş.

2. Eski geleneklere göre Araplarda bunun tersine bir usul söz konusu. (Misal verilen Ebu Huzeyfe oğlu Salim sanıyorum Hz. Muhammed (s.a.v)'ın bu hususu tebliğinden önce olmakta)

Buna rağmen Hz. Muhammed'in yaptığı idda edilen çifte standartı belirten cümlenin arkasından verilmiş, ancak hangi dönem olduğu (tebliğden önce?, sonra?) anlaşılmıyor.

3. Hz. Muhammed (s.a.v) kendi oğulluğu olan Zeyd'i(r.a) “oğulluk” durumundan men edip evlatlık olarak saymış. O halde Allah'ın koyduğu kuralı öncelikle kendi ailesine uygulamış diyebiliriz.

Ancak yazıda bu duruma sebep olarak gösterilen husus, Hz. Muhammed (s.a.v) 'ın Zeyd'in (r.a.) karısına aşık olup evlenmek istemesi olarak gösterilmiştir. Burada söz konusu olan hanım Zeynep (r.a), yani Hz. Muhammed'in (s.a.v.) halasının kızı.


Hz Muhammed (s.a.v) kölelikten yeni azledilen Zeyd'i (r.a.)kendi ailesinden (yani statüsünden) halasının kızıyla evlendirmek istemiş ve bunu Zeynep'in (r.a.) gönlü olmadığı halde O'nu telkin etmek suretiyle, belki biraz da zorlama ile Zeyd(r.a.) ile kendi elleri ile evlendirmiştir. Ancak Zeyd (r.a.) ve Zeynep (r.a.) ilişkisi mutlu bir ilişki olamamıştır. Hatta Zeynep (r.a.) Hz. Muhammed'e (s.a.v.) kendisine olan meylinden söz etmiş ve boşanmak istediğini dile getirmiş, bunun üzerine Hz. Muhammed (s.a.v) kendisine Allah'tan korkması gerektiğini söylemiş ve engel olmak istemiştir. Ancak mutsuz evlilik devam edememiş sonuçta boşanmışlardır. Akabinde Hz. Muhammed (s.a.v.), eski bir kölenin, eski karısını kendisine nikahlamıştır.



Arz Longa, Vita Brevis (LdV)


nereden nereye

Misafir -- 13.08.2008 - 06:30

II.SAMUEL Davut'la Bat-Şeva
11
İlkbaharda, kralların savaşa gittiği dönemde, Davut kendi subaylarıyla birlikte Yoav'ı ve bütün İsrail ordusunu savaşa gönderdi. Onlar Ammonlular'ı yenilgiye uğratıp Rabba Kenti'ni kuşatırken, Davut Yeruşalim'de kalıyordu.
2 Bir akşamüstü Davut yatağından kalktı, sarayın damına çıkıp gezinmeye başladı. Damdan yıkanan bir kadın gördü. Kadın çok güzeldi.
3 Davut onun kim olduğunu öğrenmek için birini gönderdi. Adam, "Kadın Eliam'ın kızı Hititli Uriya'nın karısı Bat-Şeva'dır" dedi.
4 Davut kadını getirmeleri için ulaklar gönderdi. Kadın Davut'un yanına geldi. Davut aybaşı kirliliğinden yeni arınmış olan kadınla yattı. Sonra kadın evine döndü.
5 Gebe kalan kadın Davut'a, "Gebeyim" diye haber gönderdi.
6 Bunun üzerine Davut Hititli Uriya'yı kendisine göndermesi için Yoav'a haber yolladı. Yoav da Uriya'yı Davut'a gönderdi.
7 Uriya yanına varınca, Davut Yoav'ın, ordunun ve savaşın durumunu sordu.
8 Sonra Uriya'ya, "Evine git, rahatına bak" dedi. Uriya saraydan çıkınca, kral ardından bir armağan gönderdi.
9 Ne var ki, Uriya evine gitmedi, efendisinin bütün adamlarıyla birlikte sarayın kapısında uyudu.
10 Davut Uriya'nın evine gitmediğini öğrenince, ona, "Yolculuktan geldin. Neden evine gitmedin?" diye sordu.
11 Uriya, "Sandık da, İsrailliler'le Yahudalılar da çardaklarda kalıyor" diye karşılık verdi, "Komutanım Yoav'la efendimin adamları kırlarda konaklıyor. Bu durumda nasıl olur da ben yiyip içmek, karımla yatmak için evime giderim? Yaşamın hakkı için, böyle bir şeyi kesinlikle yapmayacağım."
12 Bunun üzerine Davut, "Bugün de burada kal, yarın seni göndereceğim" dedi. Uriya o gün de, ertesi gün de Yeruşalim'de kaldı.
13 Davut Uriya'yı çağırdı. Onu sarhoş edene dek yedirip içirdi. Akşam olunca Uriya efendisinin adamlarıyla birlikte uyumak üzere yattığı yere gitti. Yine evine gitmedi.
14 Sabahleyin Davut Yoav'a bir mektup yazıp Uriya aracılığıyla gönderdi.
15 Mektupta şöyle yazdı: "Uriya'yı savaşın en şiddetli olduğu cepheye yerleştir ve yanından çekil ki, vurulup ölsün."
16 Böylece Yoav kenti kuşatırken Uriya'yı yiğit adamların bulunduğunu bildiği yere yerleştirdi.
17 Kent halkı çıkıp Yoav'ın askerleriyle savaştı. Davut'un askerlerinden ölenler oldu. Hititli Uriya da ölenler arasındaydı.
18 Yoav savaşla ilgili ayrıntılı haberleri Davut'a iletmek üzere bir ulak gönderdi.
19 Ulağı şöyle uyardı: "Sen savaşla ilgili ayrıntılı haberleri krala iletmeyi bitirdikten sonra,
20 kral öfkelenip sana şunu sorabilir: 'Onlarla savaşmak için kente neden o kadar çok yaklaştınız? Surdan ok atacaklarını bilmiyor muydunuz?
21 Yerubbeşet oğlu Avimelek'i kim öldürdü? Teves'te surun üstünden bir kadın onun üzerine bir değirmen üst taşını atıp onu öldürmedi mi? Öyleyse niçin sura o kadar çok yaklaştınız?' O zaman, 'Kulun Hititli Uriya da öldü' dersin."
22 Ulak yola koyuldu. Davut'un yanına varınca, Yoav'ın kendisine söylediklerinin tümünü ona iletti.
23 "Adamlar bizden üstün çıktılar" dedi, "Kentten çıkıp bizimle kırda savaştılar. Ama onları kent kapısına kadar geri püskürttük.
24 Bunun üzerine okçular adamlarına surdan ok attılar. Kralın adamlarından bazıları öldü; kulun Hititli Uriya da öldü."
25 Davut ulağa şöyle dedi: "Yoav'a de ki, 'Bu olay seni üzmesin! Kılıç şunu da öldürür, bunu da. Kente karşı saldırınızı güçlendirin ve kenti yerle bir edin!' Bu sözlerle onu yüreklendir."
26 Uriya'nın karısı, kocasının öldüğünü duyunca, onun için yas tuttu.
27 Yas süresi geçince, Davut onu sarayına getirtti. Kadın Davut'un karısı oldu ve ona bir oğul doğurdu. Ancak, Davut'un bu yaptığı RABB’in hoşuna gitmedi.
Natan Davut'u Paylıyor
12
RAB Natan'ı Davut'a gönderdi. Natan Davut'un yanına gelince ona, "Bir kentte biri zengin, öbürü yoksul iki adam vardı" dedi,
2 "Zengin adamın birçok koyunu, sığırı vardı.
3 Ama yoksul adamın satın alıp beslediği küçük bir dişi kuzudan başka bir hayvanı yoktu. Kuzu adamın yanında, çocuklarıyla birlikte büyüdü. Adamın yemeğinden yer, tasından içer, koynunda uyurdu. Yoksulun kızı gibiydi.
4 Derken, zengin adama bir yolcu uğradı. Adam gelen konuğa yemek hazırlamak için kendi koyunlarından, sığırlarından birini almaya kıyamadığından yoksulun kuzusunu alıp yolcuya yemek hazırladı."
5 Zengin adama çok öfkelenen Davut, Natan'a, "Yaşayan RABB’in adıyla derim ki, bunu yapan ölümü hak etmiştir!" dedi,
6 "Bunu yaptığı ve acımadığı için kuzuya karşılık dört katını ödemeli."
7 Bunun üzerine Natan, Davut'a, "O adam sensin!" dedi, "İsrail'in Tanrısı RAB diyor ki, 'Ben seni İsrail'e kral olarak meshettim ve Saul'un elinden kurtardım.
8 Sana efendinin evini verdim, karılarını da koynuna verdim. İsrail ve Yahuda halkını da sana verdim. Bu az gelseydi, sana daha neler neler verirdim!
9 Öyleyse neden RABB’in gözünde kötü olanı yaparak, onun sözünü küçümsedin? Hititli Uriya'yı kılıçla öldürdün, Ammonlular'ın kılıcıyla canına kıydın. Karısını da kendine eş olarak aldın.
10 Bundan böyle, kılıç senin soyundan sonsuza dek eksik olmayacak. Çünkü beni küçümsedin ve Hititli Uriya'nın karısını kendine eş olarak aldın.'
11 "RAB şöyle diyor: 'Sana kendi soyundan kötülük getireceğim. Senin gözünün önünde karılarını alıp bir yakınına vereceğim; güpegündüz karılarının koynuna girecek.
12 Evet, sen o işi gizlice yaptın, ama ben bunu bütün İsrail halkının gözü önünde güpegündüz yapacağım!'"
13 Davut, "RABB’e karşı günah işledim" dedi. Natan, "RAB günahını bağışladı, ölmeyeceksin" diye karşılık verdi.
14 "Ama sen bunu yapmakla, RABB’in düşmanlarının O'nu küçümsemesine neden oldun. Bu yüzden doğan çocuğun kesinlikle ölecek."
15 Bundan sonra Natan evine döndü. RAB Uriya'nın karısının Davut'tan doğan çocuğunun hastalanmasına neden oldu.
16 Davut çocuk için Tanrı'ya yalvarıp oruç tuttu; evine gidip gecelerini yerde yatarak geçirdi.
17 Sarayın ileri gelenleri onu yerden kaldırmaya geldiler. Ama Davut kalkmak istemedi, onlarla yemek de yemedi.
18 Yedinci gün çocuk öldü. Davut'un görevlileri çocuğun öldüğünü Davut'a bildirmekten çekindiler. Çünkü, "Çocuk daha yaşarken onunla konuştuk ama bizi dinlemedi" diyorlardı, "Şimdi çocuğun öldüğünü ona nasıl söyleriz? Kendisine zarar verebilir!"
19 Davut görevlilerinin fısıldaştığını görünce, çocuğun öldüğünü anladı. Onlara, "Çocuk öldü mü?" diye sordu. "Evet, öldü" dediler.
20 Bunun üzerine Davut yerden kalktı. Yıkandı, güzel kokular sürünüp giysilerini değiştirdi. RABB’in Tapınağı'na gidip tapındı. Sonra evine döndü ve yemek istedi. Önüne konan yemeği yedi.
21 Hizmetkârları, "Neden böyle davranıyorsun?" diye sordular, "Çocuk yaşarken oruç tuttun, ağladın; ama ölünce kalkıp yemek yemeye başladın."
22 Davut şöyle yanıtladı: "Çocuk yaşarken oruç tutup ağladım. Çünkü, 'Kimbilir, RAB bana lütfeder de çocuk yaşar' diye düşünüyordum.
23 Ama çocuk öldü. Artık neden oruç tutayım? Onu geri getirebilir miyim ki? Ben onun yanına gideceğim ama o bana geri dönmeyecek."
24-25 Davut karısı Bat-Şeva'yı avuttu. Yanına girip onunla yattı. Bat-Şeva bir oğul doğurdu. Çocuğun adını Süleyman koydu. Çocuğu seven RAB Peygamber Natan aracılığıyla haber gönderdi ve hatırı için çocuğun adını Yedidyah koydu.
26 Bu sırada Ammonlular'ın Rabba Kenti'ne karşı savaşı sürdüren Yoav, saray semtini ele geçirdi.
27 Sonra Davut'a ulaklar göndererek, "Rabba Kenti'ne karşı savaşıp su kaynaklarını ele geçirdim" dedi,
28 "Şimdi sen ordunun geri kalanlarını topla, kenti kuşatıp ele geçir; öyle ki, kenti ben ele geçirmeyeyim ve kent adımla anılmasın."
29 Davut bütün askerlerini toplayıp Rabba Kenti'ne gitti, kente karşı savaşıp ele geçirdi.
30 Ammon Kralı'nın başındaki tacı aldı. Değerli taşlarla süslü, ağırlığı bir talant altını bulan tacı Davut'un başına koydular. Davut kentten çok miktarda mal yağmalayıp götürdü.
31 Orada yaşayan halkı dışarı çıkarıp testereyle, demir kazma ve baltayla yapılan işlerde, tuğla yapımında çalıştırdı. Davut bunu bütün Ammon kentlerinde uyguladı. Sonra bütün ordusuyla birlikte Yeruşalim'e döndü.
I.TARİHLER Davut'un Tapınakla İlgili Tasarıları
28
Davut İsrail'deki bütün yöneticilerin - oymak başlarının, kralın hizmetindeki birlik komutanlarının, binbaşıların, yüzbaşıların, kralla oğullarına ait servetten ve sürüden sorumlu kişilerin, saray görevlilerinin, bütün güçlü adamların ve yiğit savaşçıların - Yeruşalim'de toplanmasını buyurdu.
2 Kral Davut ayağa kalkıp onlara şöyle dedi: "Ey kardeşlerim ve halkım, beni dinleyin! RABB’in Antlaşma Sandığı ve Tanrımız'ın ayak basamağı için kalıcı bir yer yapmak istedim. Konutun yapımı için hazırlık yaptım.
3 Ama Tanrı bana, 'Adıma bir tapınak kurmayacaksın' dedi, 'Çünkü sen savaşçı birisin, kan döktün.'
4 "İsrail'in Tanrısı RAB, sonsuza dek İsrail Kralı olmam için bütün ailem arasından beni seçti. Önder olarak Yahuda'yı, Yahuda oymağından da babamın ailesini seçti. Babamın oğulları arasından beni bütün İsrail'in kralı yapmayı uygun gördü.
5 Bütün oğullarım arasından - RAB bana birçok oğul verdi - İsrail'de RABB’in krallığının tahtına oturtmak için oğlum Süleyman'ı seçti.
6 RAB bana şöyle dedi: 'Tapınağımı ve avlularımı yapacak olan oğlun Süleyman'dır. Onu kendime oğul seçtim. Ben de ona baba olacağım.
7 Bugün yaptığı gibi buyruklarıma, ilkelerime dikkatle uyarsa, krallığını sonsuza dek sürdüreceğim.'
8 "Şimdi, Tanrımız'ın önünde, RABB’in topluluğu olan bütün İsrail'in gözü önünde size sesleniyorum: Tanrınız RABB’in bütün buyruklarına uymaya dikkat edin ki, bu verimli ülkeyi mülk edinip sonsuza dek çocuklarınıza miras olarak veresiniz.
9 "Sen, ey oğlum Süleyman, babanın Tanrısı'nı tanı. Bütün yüreğinle ve istekle O'na kulluk et. Çünkü RAB her yüreği araştırır, her düşüncenin ardındaki amacı saptar. Eğer O'na yönelirsen, kendisini sana buldurur. Ama O'nu bırakırsan, seni sonsuza dek reddeder.
10 Şimdi dinle! Kutsal tapınağını kurmak için RAB seni seçti. Yürekli ol, işe başla!"
11 Davut tapınağın eyvanının, odalarının, hazinelerinin, yukarı bölümlerinin, iç kesiminin ve Bağışlanma Kapağı'nın bulunduğu yerin tasarılarını oğlu Süleyman'a verdi.
12 Ruh aracılığıyla kendisine açıklanan bütün tasarları verdi: RABB’in Tapınağı'nın avlularıyla çevredeki bütün odaların, Tanrı'nın Tapınağı'nın hazinelerinin, adanmış armağanların konulacağı yerlerin ölçülerini verdi.
13 Kâhinlerle Levililer'in bölüklerine ilişkin kuralları, RABB’in Tapınağı'ndaki hizmet ve hizmette kullanılan bütün eşyalarla ilgili ilkeleri,
14 değişik hizmetlerde kullanılan altın eşyalar için saptanan altın miktarını, değişik hizmetlerde kullanılan gümüş eşyalar için saptanan gümüş miktarını,
15 altın şamdanlarla kandiller - her bir altın şamdanla kandil - için saptanan altını, her şamdanın kullanış biçimine göre gümüş şamdanlarla kandiller için saptanan gümüşü,
16 adanan ekmek masaları için belirlenen altını, gümüş masalar için gümüşü,
17 büyük çatallar, leğenler ve testiler için belirlenen saf altını, her altın tas için saptanan altını, her gümüş tas için saptanan gümüşü,
18 buhur sunağı için saptanan saf altın miktarını bildirdi. Davut ona kanatlarını yayarak RABB’in Antlaşma Sandığı'nı örten altın Keruvlar'ın - arabanın - tasarını da verdi.
19 Bütün bunlar RABB’in eli üzerimde olduğu için bana bildirildi" dedi, "Ben de tasarın bütün ayrıntılarını yazılı olarak veriyorum."
20 Sonra oğlu Süleyman'a, "Güçlü ve yürekli ol!" dedi, "İşe giriş. Korkma, yılma. Çünkü benim Tanrım, RAB Tanrı seninledir. RABB’in Tapınağı'nın bütün yapım işleri bitinceye dek seni başarısızlığa uğratmayacak, seni bırakmayacaktır.
21 Tanrı'nın Tapınağı'nın yapım işleri için kâhinlerle Levililer'in bölükleri burada hazır bekliyor. Her tür yapım işinde usta ve istekli adamlar sana yardım edecek. Önderler de bütün halk da senin buyruklarını bekliyor."
Tapınağın Yapımı İçin Verilen Armağanlar
29
Kral Davut bütün topluluğa şöyle dedi: "Tanrı'nın seçtiği oğlum Süleyman genç ve deneyimsizdir. İş büyüktür. Çünkü bu tapınak insan için değil, RAB Tanrı içindir.
2 Tanrım'ın Tapınağı'na gereç sağlamak için var gücümle çalıştım. Altın eşyalar için altın, gümüş için gümüş, tunç için tunç, demir için demir, ahşap için ağaç sağladım. Ayrıca oniks, kakma taşlar, süs taşları, çeşitli renklerde değerli taşlar ve çok miktarda mermer sağladım.
3 Bu kutsal tapınak için sağladıklarımın yanısıra, Tanrım'ın Tapınağı'na sevgim yüzünden, kişisel servetimden de altın ve gümüş de veriyorum:
4 Üç bin talant Ofir altını ve tapınağın duvarlarını kaplamak için yedi bin talant kaliteli gümüş.
5 Bunları altın, gümüş gerektiren işlerde ve sanatkârların el işçiliğinde kullanılmak üzere veriyorum. Kim bugün kendini RABB’e adamak istiyor?"
6 Bunun üzerine boy başları, İsrail'in oymak önderleri, binbaşılar, yüzbaşılar ve saray yöneticileri gönülden armağanlar verdiler.
7 Tanrı'nın Tapınağı'nın yapımı için beş bin talant, on bin darik altın, on bin talant gümüş, on sekiz bin talant tunç, yüz bin talant demir bağışladılar.
8 Değerli taşları olanlar, Gerşonlu Yehiel'in denetiminde, bunları RABB’in Tapınağı'nın hazinesine verdi.
9 Halk verdiği armağanlar için seviniyordu. Çünkü herkes RABB’e içtenlikle ve gönülden vermişti. Kral Davut da çok sevinçliydi.
Davut'un Övgüsü
10 Davut bütün topluluğun gözü önünde RABB’i övdü. Şöyle dedi:
"Ey atamız İsrail'in Tanrısı RAB,
Sonsuzluk boyunca sana övgüler olsun!
11 Ya RAB, büyüklük, güç, yücelik,
Zafer ve görkem senindir.
Gökte ve yerde olan her şey senindir.
Krallık senindir, ya RAB!
Sen her şeyden yücesin.
12 Zenginlik ve onur senden gelir.
Her şeye egemensin.
Güç ve yetki senin elindedir.
Birini yükseltmek ve güçlendirmek
Senin elindedir.
13 Şimdi, ey Tanrımız, sana şükrederiz,
Görkemli adını överiz.
14 "Ama ben kimim, halkım kim ki, böyle gönülden armağanlar verebilelim? Her şey sendendir. Biz ancak senin elinden aldıklarımızı sana verdik.
15 Senin önünde garibiz, yabancıyız atalarımız gibi. Yeryüzündeki günlerimiz bir gölge gibidir, kalıcı değildir.
16 Ya RAB Tanrımız, kutsal adına bir tapınak yapmak için sağladığımız bu büyük servet senin elindendir, hepsi senindir.
17 Yüreği sınadığını, doğruluktan hoşlandığını bilirim. Her şeyi içtenlikle, gönülden verdim. Şimdi burada olan halkının sana nasıl istekle bağışlar verdiğini sevinçle gördüm.
18 Ya RAB, atalarımız İbrahim'in, İshak'ın, İsrail'in Tanrısı, bu isteği sonsuza dek halkının yüreğinde ve düşüncesinde tut, onların sana bağlı kalmalarını sağla.
19 Oğlum Süleyman'a bütün buyruklarına, uyarılarına, kurallarına uymak, hazırlığını yaptığım tapınağı kurmak için istekli bir yürek ver."
20 Sonra Davut bütün topluluğa, "Tanrınız RABB’i övün!" dedi. Böylece hepsi atalarının Tanrısı RABB’i övdü; Tanrı'nın ve kralın önünde başlarını eğip yere kapandı.
Süleyman Kral Olarak Yağla Kutsanıyor
21 Ertesi gün halk RABB’e kurbanlar kesip yakmalık sunular sundu: Bin boğa, bin koç, bin kuzunun yanısıra, bütün İsrailliler için dökmelik sunular ve birçok başka kurban.
22 O gün İsrailliler büyük bir sevinçle RABB’in önünde yiyip içtiler. Bundan sonra Davut oğlu Süleyman'ı ikinci kez kral olarak onayladılar. Süleyman'ı RABB’in önünde önder, Sadok'u da kâhin olarak meshettiler.
23 Böylece Süleyman babası Davut'un yerine RABB’in tahtına oturdu. Başarılı oldu. Bütün İsrail halkı onun sözüne uydu.
...


Yeni Sonsuz Us
Sayfalar: 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 -